Όλες οι κατηγορίες

Ψυχοσάββατο.

Μέρα ξεχασμένη για τους πολλούς του κόσμου. Ο θάνατος είναι άλλωστε για τη νοοτροπία της εποχής μας το τέρμα. Οι κεκοιμημένοι μάς πονούν, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Να προχωρήσουμε. Και το μνημόσυνο είναι μόνο ατομική υπόθεση. Όταν συμπληρώνονται οι μέρες, οι σαράντα, ο χρόνος, θυμόμαστε. Πάμε στο ναό. Έρχονται και όσοι μας αγαπούν και όσοι αγαπούσαν τον κεκοιμημένο. Και φτάνει. Γιατί άραγε όλοι μαζί, να έχουμε δύο ημέρες το χρόνο στις οποίες να θυμόμαστε πάντας τους κεκοιμημένους. Έτσι δεόμεθα υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων ορθοδόξων χριστιανών, βασιλέων, πατριαρχών, αρχιερέων, ιερέων, ιερομονάχων, μοναχών, γονέων, προγονέων, πάππων, προπάππων, διδασκάλων, αναδόχων ημών εν τη πίστει…
Κι όμως. Στο ψυχοχάρτι του Σαββάτου των Απόκρεω, πριν την Κυριακή της ανάμνησης ότι θα έρθει η τελευταία Κρίση, όπως και το Σάββατο πριν την Πεντηκοστή, πριν την Κυριακή του ξεκινήματος της παρουσίας της Εκκλησίας στον κόσμο, αποτυπώνεται όχι μόνο η μνήμη, αλλά και η ελπίδα. Μνήμη ότι οι αγαπημένοι μας ουκ απέθανον αλλά κοιμώνται. Μνήμη ότι η αγάπη δεν νικήθηκε από το θάνατο. Ότι μπορεί ένα κομμάτι μας να έφυγε μαζί του, να τάφηκε στο χώμα, κι όχι μόνο από όσους γνωρίσαμε, αλλά και από όλους όσους έζησαν πολύ πριν από εμάς, απ’ αιώνος, όμως τίποτε δεν τελείωσε. Επειδή Χριστός Ανέστη ο θάνατος εσκυλεύθη. Επειδή Χριστός Ανέστη θα βρεθούμε ξανά με όλους όσους προηγήθηκαν. Κοντά στον Θεό των πνευμάτων και πάσης σαρκός. Εν τόπω φωτεινώ και χλοερώ και αναψύξεως. Και δεν θα είναι η συνάντησή μας μόνο εν πνεύματι. Δικό μας και δικό τους. Θα έρθει η ώρα που το σώμα τους και το δικό μας θα βγούνε από τις κρύπτες του θανάτου. Και θα ενωθεί η συμφυΐα, σε έναν τρόπο αιώνιο και χωρίς μετατροπή. Όπου ο έσχατος εχθρός θα καταργηθεί. Και θα είναι η ύπαρξη συνάντηση με το Φως και την γλυκύτητα της ωραιότητος του προσώπου του Χριστού και των Αγίων Του. Η Εκκλησία που δεν θα είναι μόνο μια πρόσκληση ένταξης στο σώμα του Χριστού, αλλά το ίδιο το Σώμα από το οποίο δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε.
Προγευόμαστε αυτή την χαρά να είμαστε μέλη του Σώματος κάθε φορά που τελούμε την Θεία Λειτουργία. Αυτήν στην οποία πιστεύουμε και ζούμε το διαρκές παρόν της Βασιλείας του Θεού. Της συνάντησης ζώντων και κεκοιμημένων, αγίων και αμαρτωλών, μελίσματος και μη διαίρεσης, βρώσεως και μη δαπανήσεως εν τω Χριστώ. Μόνο που τα δύο αυτά Σάββατα νιώθουμε τους κεκοιμημένους πιο κοντά μας. Γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς που έχουμε να θυμόμαστε. Αλλά όλο το σώμα του Χριστού. Και η μνημόνευση των ονομάτων, μακρόσυρτη υπό τον ήχο του «Κύριε ελέησον», μάς υπενθυμίζει ότι η αγάπη δεν είναι μόνο για τους οικείους και συγγενείς, αλλά για όλους που εν Χριστώ γίνονται οι κατεξοχήν οικείοι μας. Οι αδελφοί μας.
Ας βρεθούμε το απόγευμα της Παρασκευής και το πρωί του Σαββάτου στο ναό της γειτονιάς μας. Μεγαλύτεροι και μικρότεροι. Πρέπει να ζήσουμε, αυτό είναι δεδομένο. Έτσι κι αλλιώς ο θάνατος για μας δεν είναι τέρμα, αλλά μια στάση και ένα πέρασμα, ένα Πάσχα. Τη στάση την περνάμε μόνοι μας, ακόμη κι αν έχουμε την ώρα του θανάτου κοντά μας αυτούς που μας αγαπούνε. Ο θάνατος είναι η προσωπική μας έξοδος, στην οποία κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει, να καταλάβει, να συντροφεύσει. Μία ροπή όμως είναι η στάση. Και μπαίνουμε στο πέρασμα της ανάστασης. Συντροφευμένοι από όσους έχουν προηγηθεί και πρωτίστως όσους αγάπησαν το Θεό και τον άνθρωπο. Κι αυτοί θα μας οδηγήσουν στο να αναγνωρίσουμε Εκείνον που θανάτω τον θάνατον επάτησε.
Ας Τον παρακαλέσουμε λοιπόν. Και των κεκοιμημένων μνημόνευσον Σωτήρ μου, εν δόξη όταν έλθης. Των δικών μας και όλων των ανθρώπων. Να συναντιόμαστε στην αγάπη Σου!
Ψυχοσάββατο: να μην ξεχάσω…
…να δώσω τα ονόματα των νεκρών μου στην Εκκλησία,
για να μνημονευτούν
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

0

Τί σημαίνει ἡ λέξη «Μνημόσυνο»

α)Ἡ λέξη «Μνημόσυνο» προέρχεται ἀπό τό ρῆμα, μνημονεύω, πού σημαίνει: ἐνθυμοῦμαι, ἀναφέρω τό ὄνομα κάποιου. Τό Μνημόσυνο τελεῖται πάντοτε μέ θεία Λειτουργία καί μέ κόλλυβο, δηλαδή μέ βρασμένο σιτάρι, πού συμβολίζει τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Ὅπως τό σιτάρι θάπτεται στή γῆ, σαπίζει καί ὕστερα ἀπό λίγο καιρό πάλι φυτρώνει καί γίνεται ὡραιότερο, ἔτσι καί ὁ νεκρός μας. Αὐτός πού θάφτηκε καί διαλύθηκε «εἰς τά ἐξ ὧν συνετέθη» θά ἀναστηθεῖ πάλι μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, μέ ἄφθαρτο σῶμα, κατά τήν κοινή Ἀνάσταση.
β) Πόσα Μνημόσυνα πρέπει νά γίνονται;
Ὁ Πατριάρχης Μητροφάνης λέγει, ὅτι Μνημόσυνο πρέπει νά γίνεται στίς 3 ἡμέρες, στίς 9, στίς 40, στό ἑξάμηνο καί στόν χρόνο, καί ὁποτεδήποτε ἄλλοτε θέλουν οἱ συγγενεῖς καί οἱ φίλοι, καλό εἶναι νά τελοῦν Μνημόσυνο.
Οἱ Ἀποστολικές Διαταγές ἀναφέρουν ὡς ἀπαραίτητα «τά τρίτα, ἔνατα, τεσσαρακοστά καί ἐνιαύσια Μνημόσυνα». (Βιβλ. Η΄, κεφ. 41-42) Μέχρι καί σήμερα τηρεῖται ἡ ἐντολή αὐτή καί τοῦτο, γιατί κάθε ἕνα ἀπό τά Μνημόσυνα αὐτά ἔχει καί τόν συμβολισμό του:
«Τριήμερα», συμβολίζουν τήν τριήμερη ταφή καί ἀνάσταση τοῦ
Χριστοῦ.
«Ἐνιάμερα», συμβολίζουν τά ἐννέα τάγματα τῶν ἀγγέλων.
«Τεσσαρακοστά», τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου.
«Ἐτήσια», εἶναι τά ἀναμνηστήρια.
Πολλοί δέν τελοῦν Μνημόσυνο, ἀλλά δίνουν «ἀντί» Μνημοσύνου. ΚΑΚΩΣ! Ἄλλο εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη πού δίδεται καί ἄλλο τό Μνημόσυνο πού τελεῖται.
γ) Ἄραγε ὠφελοῦν τά Μνημόσυνα καί ποιούς;
Τά Μνημόσυνα πρῶτα ὠφελοῦν τούς κοιμηθέντες, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ἀπό κοντά μας. Συγχρόνως ὅμως ὠφελοῦν κι ἐμᾶς τούς ζωντανούς. Μέ τά Μνημόσυνα δείχνουμε τήν ἀγάπη μας πρός τούς κεκοιμημένους, ἔπειτα ἀνακουφιζόμαστε κι ἐμεῖς οἱ θλιμένοι, γιατί ὁ θάνατος δημιουργεῖ ἀβάσταχτη θλίψη γιά τό πρόσωπο πού χάσαμε. Ἡ προσευχή ὅμως καί τό Μνημόσυνο εἶναι ἡ μοναδική ἐπικοινωνία μ’ αὐτούς.
Ἄνθρωποι πού πέθαναν ἀμετανόητοι γιά τίς ἁμαρτίες τους, μακρυά ἀπό τό φῶς τοῦ Θεοῦ, βουτηγμένοι στόν βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας, δέν θά πρέπει νά περιμένουν τή σωτηρία τους ἀπό τά Μνημόσυνα. Ἐπειδή ὅμως ἐμεῖς δέν γνωρίζουμε ποιοί ἔφυγαν μετανοημένοι καί ποιοί ἀμετανόητοι, κάνουμε Μνημόσυνο γενικά γιά ὅλους τούς βαπτισμένους χριστιανούς.
Ἡ ὠφέλεια πού προέρχεται ἀπό τά Μνημόσυνα δέν ἔχει τή δύναμη νά ἀλλάξει ριζικά τήν μετά θάνατον κατάσταση. Παρ’ ὅλα αὐτά ὅμως προσφέρει κάποια ἀνακούφιση. Πολλοί ἴσως νομίζουν πώς μέ τά Μνημόσυνα μποροῦν μιά ψυχή πού κρίθηκε γιά τήν κόλαση, νά τή βάλουν στόν Παράδεισο.
Αὐτό εἶναι πλάνη. Οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πού διδάσκουν τήν ὠφέλεια ἀπό τά Μνημόσυνα διευκρινίζουν καί τί εἴδους ὠφέλεια εἶναι αὐτή. Ἡ ὠφέλεια αὐτή εἶναι ἕνα εἶδος ἀνακούφισης καί μικρῆς βοήθειας τῶν ψυχῶν. Εἶναι γιά μᾶς πολύ δύσκολο νά προσδιορίσουμε μέ ἀκρίβεια τήν ὠφέλεια πού δοκιμάζουν οἱ ψυχές. Καί τοῦτο γιατί ἐμεῖς ζοῦμε στόν ἐμπειρικό ὑλικό κόσμο, ἐνῶ οἱ ψυχές κινοῦνται στόν χῶρο τῶν Πνευμάτων.
Ὑπάρχει σχέση ἀνάμεσα στό Μνημόσυνο καί στήν θεία Λειτουργία;
Ἡ ἀρχαία τάξη τῆς Ἐκκλησίας μας θέλει τό Μνημόσυνο ἀπαραίτητα νά τελεῖται μέ θεία Λειτουργία. Καί τοῦτο, γιατί ἡ θεία Εὐχαριστία ἔχει μορφή ἐξιλαστήριας θυσίας, πού προσφέρεται στόν Θεό ὑπέρ τῶν ζώντων καί τῶν κεκοιμημένων.
Πολλές ἀπό ἀπό τίς εὐχές τῆς θείας Λειτουργίας εἶναι ἀφιερωμένες στούς κεκοιμημένους. Γι’ αὐτό ὅσοι θέλουν νά τελέσουν Μνημόσυνον πρέπει νά συμμετέχουν πρῶτα στή θεία Λειτουργία. Νά δίνουν τό ὄνομα τοῦ κεκοιμημένου στόν Ἱερέα, γιά νά μνημονευθεῖ στήν ἁγία Πρόθεση, καί ἔπειτα νά τελοῦν καί τήν εἰδική ἀκολουθία τοῦ ἱεροῦ Μνημοσύνου.
Ἡ ὀρθόδοξη πράξη καί ζωή ἐπιβάλλει οἱ συγγενεῖς τοῦ κεκοιμημένου νά ἐξομολογοῦνται καί νά κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων κατά τό Μνημόσυνο.
ε) Ποιά ἡμέρα πρέπει νά τελεῖται τό Μνημόσυνο;
Σέ ὅλο τόν Ὀρθόδοξο χῶρο ἔχει ἐπικρατήσει ἡ κακή συνήθεια τό Μνημόσυνο νά τελεῖται τήν Κυριακή. Βέβαια ὑπάρχει κάποια δικαιολογία γιά τό ὅτι ἡ Κυριακή εἶναι ἡμέρα ἀργίας καί ἐξυπηρετεῖ τούς συγγενεῖς καί τούς φίλους. Δογματικά καί Τυπικά τό Μνημόσυνο δέν πρέπει νά τελεῖται τήν Κυριακή. Ἡ Κυριακή εἶναι ἡμέρα Ἀναστάσιμη, χαρμόσυνη καί πανηγυρική, ἐνῶ τό Μνημόσυνο εἶναι πένθιμο. Οἱ Χριστιανοί ἔρχονται τήν Κυριακή στήν Ἐκκλησία νά προσευχηθοῦν, νά ἁγιασθοῦν, νά φύγουν ἐνισχυμένοι καί χαρούμενοι. Φυσικό λοιπόν εἶναι νά μήν θέλουν κατά τήν ὥρα τῆς Κυριακάτικης προσευχῆς τους νά ἀκοῦν πένθιμα τροπάρια ἤ δάκρυα νά κυλοῦν ἀπό τά μάτια. Δέν εἶναι καί σωστό νά ἐπιβαρύνουμε τή θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς μέ μιά ἄλλη ἀκολουθία ἄσχετη, μέ ἀποτέλεσμα ἤ νά ἀργοῦμε, πράγμα τό ὁποῖο κάνει νά δυνασχετοῦν ἀρκετοί ἤ νά συντομεύουμε τή θεία Λειτουργία, πού εἶναι ἀπαράδεκτο, προκειμένου νά εἴμαστε συνεπεῖς στήν ὥρα μας.
Ἄλλωστε εἴπαμε ὅτι τό Μνημόσυνο θά πρέπει νά τελεῖται πάντα μέ τή θεία Λειτουργία, πού εἶναι ἀφιερωμένη εἰδικά σ’ ἐκεῖνον γιά τόν ὁποῖο τελεῖται. Ἡ θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τή θεία Λειτουργία τοῦ Μνημοσύνου.
Εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό αὐτό πού γίνεται ἀπό μερικούς χριστιανούς, νά τελοῦν τό Μνημόσυνο τό Σάββατο. Αὐτό εἶναι καί τό ὀρθόδοξο. Ἡ πιό κατάλληλη μέρα γιά νά τελεῖται τό Μνημόσυνο εἶναι τό Σάββατο.
Θά πρέπει νά τονίσουμε καί κάτι ἀκόμα πού ἀφορᾶ τούς ζῶντες:
Ὁ κάθε χριστιανός ὀφείλει νά ἐκμεταλλεύεται γιά τή σωτηρία του, τόν χρόνο του, ὅσο εἶναι ζωντανός. Μετά τόν θάνατό μας εἴμαστε ἀφημένοι στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Τότε τά Μνημόσυνά μας ἀσφαλῶς θά μᾶς ἀνακουφίζουν. ΠΟΣΟ καί ΠΩΣ, δέν ἀνήκει σέ μᾶς νά τό ποῦμε, ἀνήκει στή δικαιοσύνη καί στήν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ…..
TO KOΛΛYBO
Ὅταν τελεῖται Μνημόσυνο ὑποχρεωτικά πρέπει νά ὑπάρχει καί κόλλυβο, ἐνῶ στό Τρισάγιο εἶναι προαιρετικό. Ἡ χρησιμοποίηση τοῦ κολλύβου ἐπικράτησε ἀπό τά μέσα τοῦ δ΄ αἰώνα. Παλαιότερα στό Μνημόσυνο προσφερόταν ἄρτος, κρασί, ἐλιές, τυρί ἤ ρύζι. Ὅλα αὐτά ἔχουν τή θέση ἐλεημοσύνης καί ὅσοι ἔπαιρναν ἀπ’ αὐτά εὔχονταν τό «μακαρία ἡ μνήμη αὐτοῦ», γι’ αὐτό καί λέγονταν «μακαρίαι» ἤ μακαριά, ὅπως τήν λέει ὁ λαός, καί ἔχουν τήν προέλευσή τους ἀπό τά νεκρικά δεῖπνα, γιά τά ὁποῖα κάνουν λόγο οἱ Ἀποστολικές Διαταγές. Συνέχεια ἀπό τό ἔθιμο ἐκεῖνο εἶναι τά μικρά ψωμάκια καί ὁ καφές, πού προσφέρονται ἀπό τούς συγγενεῖς τοῦ κεκοιμημένου σέ ὅσους παραβρέθηκαν στό Μνημόσυνο.
Τό Κόλλυβο, πού τελικά ἐπικράτησε, εἶναι βρασμένο σιτάρι καί κρύβει ἕναν βαθύ καί διδακτικό συμβολισμό. Συμβολίζει τήν ἐκ νεκρῶν ἀνάσταση τῶν σωμάτων. Μᾶς θυμίζει ὅτι καί ὁ ἄνθρωπος εἶναι σπόρος πού θάπτεται στή γῆ, ὅπως τό σιτάρι. Τό σπέρμα δέ αὐτό καί πάλι θά ἀναστηθεῖ μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό, ὅπως ἀναφέρει ὁ Συμεών Θεσσαλονίκης, μέσα στό κόλλυβο προσθέτουν καί διάφορα ἄλλα σπέρματα. Βασική ὅμως θέση ἔχει πάντοτε τό σιτάρι, διότι καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός παρομοίασε τό Πανάγιο Σῶμα Του καί τήν ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασή Του μ’ αὐτό, λέγοντας:
«Ἐάν τό μικρό σπυρί τοῦ σιταριοῦ δέν πέσει στή γῆ καί δέν σαπίσει μέσα στό χῶμα, μένει μοναχό του καί δέν πολλαπλασιάζεται. Ἐάν ὅμως μέ τή σπορά του στή γῆ πεθάνει καί ταφεῖ, βγάζει πολύ καρπό. Ἔτσι κι ἐγώ ἄν πεθάνω, ὅπως καθόρισε ὁ Θεός Πατέρας μου, θά καρποφορήσω τή σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους». (Ἰω. ιβ΄, 24)
Τόν Δεσποτικό αὐτό λόγο συμπληρώνει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν μιλάει γιά τήν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν σωμάτων (Α΄ Κορ. ιε΄ 35-49)….

0

Το κερί κατά την εκκλησιαστική παράδοση

Το κερί κατά την εκκλησιαστική παράδοση πρέπει να είναι καθαρό, από κερί μέλισσας.
Επτά είναι οι σημασίες της χρήσης του κεριού (μελισσοκέρι).
1. Το κερί, ως μίγμα καθαρότατο, προσφερόμενο και καιόμενο στην εκκλησία, εικονίζει την ψυχική καθαρότητα μας και την άμωμη προσφορά μας.
2. Το κερί όταν χρησιμοποιείται ως σφράγισμα, σημαίνει τη σφραγίδα ή τον τύπο του σταυρού σε κάθε χριστιανό κατά την τελετή του βαπτίσματος και του χρίσματος.
3. Το κερί καθώς είναι απαλό και ευλύγιστο, φανερώνει την υπακοή μας και την προθυμία μας προς μετάνοια ύστερα από οποιαδήποτε αμαρτία.
4. Το κερί, προερχόμενο από ευωδιαστά άνθη εικονίζει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
5. Το κερί, ως παραγόμενο προϊόν πολλών και ποικίλων ανθών, σημαίνει την απονομή λατρείας στο Θεό από κάθε έναν χριστιανό.
6. Το κερί, καθώς καίγεται από τη φωτιά εικονίζει την ανακαίνιση της φύσης μας διαμέσου του θείου πυρός.
7. Το κερί, καθώς φωτίζεται από τη φωτιά και κατέχει αυτό το φως για αρκετό χρόνο, φανερώνει ότι και εμείς οφείλουμε πάντοτε να έχουμε μέσα μας την προς την αγάπη του Θεού φλόγα, έτσι ώστε να εκπέμπουμε αδιαλείπτως φως Άγιο, δηλαδή καλά έργα.
(Εκ του βιβλίου, Ορθόδοξος Χριστιανική Λειτουργική, 1883)

0

Η Ιστορία του κομποσχοινιού

368090-40847_107139686010081_100001421517087_66948_2158382_n

Το κομποσχοίνι που έχουν όλοι οι Ορθόδοξοι μοναχοί και το χρησιμοποιούν και πολλοί ορθόδοξοι λαϊκοί, είναι συνήθως μάλλινο και πλεγμένο σε διάφορα μεγέθη. Από πολύ μικρό, που φοριέται στο  δάχτυλο, έως πολύ μεγάλο: 33άρι (με 33 κόμπους), 50άρι (με 50 κόμπους), 100άρι, 500άρι κ.λπ.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο όσιος Παχώμιος το 320 μ.Χ., ίδρυσε με την βοήθεια του Αγίου Αντωνίου το πρώτο μοναστήρι στην Θηβαϊδα της Αιγύπτου. Άρχισε να αναζητεί τρόπο που θα βοηθούσε τους μοναχούς στην αυτοσυγκέντρωση της προσευχής και στην αρίθμηση των ευχών. Κατά την παράδοση πάντα, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε στον ύπνο του τον όσιο Παχώμιο και του έδειξε πώς θα φτιάξει το εργαλείο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες της προσευχής. Το εργαλείο αυτό ήταν το κομποσχοίνι.

Στην προσευχή με κομποσχοίνι, που βοηθά πολύ στη συγκέντρωση του νου, ακολουθείται συγκεκριμένη τεχνική μέθοδος. Σε κάθε κόμπο που περνά ανάμεσα στα δάχτυλά του ο προσευχόμενος, λέει αλληλοδιαδόχως τις ευχές: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς, Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ υμών». Είναι δυνατόν να λέγεται και μόνη η ευχή«Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Το κομποσχοίνι έχει σχεδιαστεί για προσευχή, και όχι για να παίζει ρόλο βραχιολιού στον καρπό του χεριού. Στο κομποσχοίνι, κάθε τμήμα του έχει κάποια συμβολική σημασία. Είναι πλεγμένο κυρίως από μαλλί για να θυμίζει στα μέλη της Εκκλησίας ότι είναι τα λογικά πρόβατα του Ιησού Χριστού (Ιωάν. 10:11). Έχει χρώμα μαύρο που συμβολίζει το πένθος των αμαρτιών αφού «ουδείς αναμάρτητος» (πρβλ. Γ’ Βασ. 8:46, Ιώβ 4:17, Ρωμ. 3:9-12 κ.ά.).

Πάνω του το κομποσχοίνι έχει  τον σταυρό για να φέρνει στη μνήμη «ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε» (Ρωμ. 5). Συνήθως το κομποσχοίνι καταλήγει σε μία φούντα που ο σκοπός της είναι το σκούπισμα των δακρύων («τοίς δάκρυσιν έβρεξέ μου τους πόδας», Λουκ. 7:44)Οι 33 κόμποι συμβολίζουν τα χρόνια του Ιησού Χριστού, οι 99 κόμποι είναι το 33 πολλαπλασιασμένο με τον αριθμό των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδας, και ο κάθε κόμπος αποτελείται από 9 πλεγμένους σταυρούς, που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων.Παρόλα αυτά, ενώ ο αριθμός σταυρών που αποτελούν τον κάθε κόμπο παραμένει πάντα σταθερός, ο αριθμός των κόμπων που αποτελούν το κομποσχοίνι εξαρτάται από τον αριθμό των προσευχών για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κομποσχοίνια φτιαγμένα και από άλλα υλικά εκτός του μαλλιού, π.χ. ακρυλικά, όπως και διαφόρων χρωμάτων.

πηγή: http://www.ixnk.gr/

0

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΜΟΣΧΟΘΥΜΙΑΜΑ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Μοσχοθυμίαμα αγιορείτικο χειροποίητο , καρπός προσευχής των μοναχών το οποίο παράγεται με τον παραδοσιακό τρόπο και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα κελλιώτικα διακονήματα, κατά το οποίο οι μοναχοί, με την προσευχή και τον κόπο τους παρασκευάζουν εύοσμον προσφοράν “εις οσμήν ευωδίας πνευματικής”.Θυμίαμα ένα από τα τρία δώρα που προσέφεραν οι τρεις Μάγοι στον Κύριο μας. Συμβολίζει την προσευχή μας που ανέρχεται όπως ο καπνός, στο θρόνο του Θεού.
Όπως δηλαδή το λιβάνι συναντάται με το αναμμένο κάρβουνο και δεν μένει εκεί, αλλά αφού αφού θερμανθεί ανέρχεται προς τα άνω και σκορπίζει την ευωδία, έτσι και οι ψυχές μας με ζεστή και θερμή πίστη προσευχόμενες, δεν πρέπει να κολλούν στα γήινα υλικά όταν λατρεύουν το Θεό, αλλά να φτερουγίζουν προς τα άνω μυροβλύζουσες, απαγκιστρωμένες από τις υλικές μέριμνες.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΑΡΩΜΑΤΩΝ

0

Γνήσιο χειροποίητο Καρβουνοθυμίαμα

Γνήσιο χειροποίητο Καρβουνοθυμίαμα, εξαιρετικής ποιότητας,σε 17 αρώματα, έτοιμο για θυμιάτισμα!!!

Το καρβουνοθυμίαμα σε μορφή ράβδου είναι χειροποίητο και δεν είναι ούτε το συνηθισμένο αλλά ούτε και κάποιο αρωματικό καρβουνάκι.Δεν χρειάζεται να προσθέσετε θυμίαμα,διότι εξ ορισμού το καρβουνοθυμίαμα περιέχει το θυμίαμα μέσα του.Είναι έτοιμο για λατρευτικό θυμιάτισμα και προέρχεται από την παράδοση Αγιορειτών και Σιναϊτών Πατέρων.


Ο Γέρων Πορφύριος (και πλέον Άγιος) από ένθεο  ζήλο για τη μυσταγωγικότερη τέλεση των ιερών ακολουθιών το παρασκεύαζε στο Άγιον Όρος ως διακόνημα σύμφωνα με την βιογραφία του. Επιδόθηκε πολύ νωρίς  στη σύνθεση του καρβουνοθυμιάματος, που χρησιμοποιούσε στη θεία λατρεία. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας αυτής ήταν άριστα. Ήδη από την δεκαετία του 1970 κατόρθωσε με την πρωτότυπη  “συνταγή” του να παρασκευάσει αυτό το “εξαιρετικό καρβουνοθυμίαμα”. Από τότε   θυμιάτιζε μόνο με το δικής του επινόησης καρβουνοθυμίαμα το οποίο σιγόκαιγε σταθερά, αποπνέοντας  «πνοή ευωδίας πνευματικής».

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

Δεν περιέχει εύφλεκτες ύλες.Γι’ αυτό το άναμμά του είναι μία μικρή ευχάριστη ιεροτελεστία.Κρατώντας το σταθερά ανάβετε την άκρη του επιμένοντας για 10-15 δευτερόλεπτα, μέχρι να δείτε να ανάβει μία μικρή φλόγα, την οποία, αν δεν σβήσει μόνη της, φυσάτε ελαφρά για να οξυγονώσετε την καύση.Το καρβουνοθυμίαμα αρχίζει να σιγοκαίει για τουλάχιστον μισή ώρα απελευθερώνοντας καθ’ όλη τη διάρκεια και με την ίδια ένταση όλα τα ευώδη χαρακτηριστικά του θυμιάματος.Για μικρότερη διάρκεια το κόβετε.Είναι φιλικό για τις αγιογραφίες.Αν υγρανθεί δεν αχρηστεύεται, το αφήνετε να στεγνώσει και το χρησιμοποιείτε.Κάθε κουτί περιέχει 12 ράβδους.

ΤΑ  ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΚΑΡΒΟΥΝΟΘΥΜΙΑΜΑΤΟΣ

ΑΘΩΝΙΚΟ, ΒΗΘΛΕΕΜ, ΒΙΟΛΕΤΑ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ, ΓΑΡΔΕΝΙΑ, ΓΙΑΣΕΜΙ, ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ, ΚΡΙΝΟΣ, ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ, ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΣ, ΜΥΡΟ, ΝΑΡΔΟΣ, ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ, ΦΟΥΛΙ, ΧΕΡΟΥΒΙΚΟ, ΣΜΥΡΝΑ

0

ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΒΟΥΝΟ ΜΠΡΙΓΚΕΤΑ

Καντε κλικ στην εικονα για μεγεθυνση

Kάρβουνο από το κουκούτσι (πυρήνα) της ελιάς

σε σχήμα μπριγκέτας. Το προϊόν

συνοδεύεται από πιστοποιήσεις, κατοχύρωση ευρωπαϊκής πατέντας,

βραβεία και χημικές

αναλύσεις που αποδεικνύουν τα ανταγωνιστικά του πλεονεκτήματα σε σχέση με το

ξυλοκάρβουνο :

1.Δε μυρίζει

2.Δεν καπνίζει

3.Δεν πετάει σπίθες

4.Ανάβει εύκολα με εξαιρετικά μεγάλη αντοχή και διάρκεια.

5.Σύμφωνα με εργαστηριακους ελέγχους, έχει μεγάλη

θερμογόνο δύναμη 6366kcal/kg κατά την καύση, (τρεις φορές περισσότερη διάρκεια από οτιδήποτε άλλο), εκκλύει 30% λιγότερο μονοξείδιο από το ξυλοκάρβουνο, είναι 100% υγιεινό και προσδίδει στο φαγητό μια υπέροχη γεύση.

6. Ομοιόμορφο σχήμα εξαιρετικής μηχανικής αντοχής (δεν θρυμματίζεται )

 Tα παραπάνω χαρακτηριστικά του το καθιστούν το πλέον καταλληλότερο για χρήση σε τέτοιους

χώρους. Οι πελάτες μας τονίζουν ιδιαίτερα την ευκολία ανάμματος, την

ποιότητα στο ψήσιμο καθώς και τη διατήρηση της καθαριότητας

στο χώρο ψησίματος, χαρακτηριστικά που διευκολύνουν σημαντικά την εργασία τους.

Το προϊόν διατίθεται σε3Kg και 10Kg συσκευασίες.

Είναι ένα φυτικό προϊόν χωρίς χημικά πρόσθετα, το οποίο παράγεται με μεθόδους

φιλικές προς το περιβάλλον

. Η μέθοδος παραγωγής του, χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη το κουκούτσι της

ελιάς , έχει δύο βασικά πλεονεκτήματα, που την καθιστούν φιλική προς το περιβάλλον:

•Δεν εφαρμόζει κοπή δέντρων

•Ανακυκλώνει το κουκούτσι της ελιάς που αποτελεί απόβλητο των ελαιουργείων

Το προϊόν είναι πιστοποιημένο σύμφωνα με το σύστημα ποιότητας ΕΛΟΤ EN ISO 9001:2008

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΨΗΣΙΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΒΟΥΝΟ


Με το πυρηνοκάρβουνο για

barbeque

πιθανόν να

αντιμετωπίσετε προβλήματα από παλιούς ψήστες

οι οποίοι έχουν συνηθίσει το ξυλοκάρβουνο.

Στην πράξη :

Το δικό μας κάρβουνο με το που πυρώσει είναι

έτοιμο για χρήση σε αντίθεση με το ξυλοκάρβουνο

που ο ψήστης περιμένει να κάτσει η φωτιά για να

ψήσει έπειτα. Άρα εξοικονόμηση χρόνου

Δεν καπνίζει και δεν μυρίζει. Υγιές και καθαρό

περιβάλλον, συνθήκες εργασίας καλύτερες

Κατά τη διάρκεια του ψησίματος ο χρήστης δεν

χρειάζεται να ανακατεύει για να διατηρεί την

ένταση της φωτιάς . Η ένταση παραμένει ίδια στο

δικό μας.

Δεν πετάει σπίθες

Μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί .

Δεν χρειάζεται προσανάμματα του εμπορίου

που περιέχουν χημικά. Ανάβει χωρίς

προσάναμμα.

                                   ΠΩΣ ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΒΟΥΝΟ

Καντε κλικ στην εικονα για μεγεθυνση
0

ΜΠΡΙΚΕΤΑ ΑΥΓΟ ΑΠΟ ΞΥΛΟΚΑΡΒΟΥΝΟ

Περιγραφή

Η αυγοειδής μπρικέτα έχει χρόνο καύσης 3 ώρες, ενώ η σταθερότητα καύσης είναι άριστη και ο χρόνος αναμονής για έναρξη ψησίματος φτάνει τα 18 λεπτά. Είναι ιδανικό προϊόν για ιδιώτες αλλά και επαγγελματίες με ανάγκη για γρήγορο και σταθερής καύσης ψήσιμο.

Παραγωγική διαδικασία

Η αυγοειδής μπρικέτα παράγεται από ξυλοκάρβουνο το οποίο αλέθεται και γίνεται ομοιόμορφη σκόνη. Στη συνέχεια προστίθεται μικρό ποσοστό (2-3%) βρώσιμο άμυλο σαν συγκολλητική ουσία (ζυμαρόκολλα). Σε ειδική πρέσα πιέζεται ισχυρά για να αποκτήσει το σχήμα αυγού και στη συνέχεια οδηγείται σε ξηραντήριο για απομάκρυνση της υγρασίας. Το προϊόν που προκύπτει είναι ένα ξυλοκάρβουνο 100% φυσικό (περιέχει μόνον ξυλοκαρβουνόσκονη και άμυλο πού είναι κατάλληλο για τροφή) με σταθερές ιδιότητες και σχήμα (άρα και σταθερή καύση).

Πλεονεκτήματα

  • Εύκολη μεταφορά και αποθήκευση λόγω μικρότερου όγκου.
  • Μεγάλη αντοχή στην καταπόνηση και στη θραύση.
  • Άριστη σταθερότητα καύσης (ομοιογένεια μάζας σχήματος).
  • Μικρός χρόνος αναμονής για έναρξη ψησίματος.
  • Ευκολία στη στήριξη κατά το άναμμα και στη διασπορά κατά το ψήσιμο.
  • Δεν είναι ποτέ υγρή (αφαιρείται η υγρασία στο ξηραντήριο).
  • Συνοδεύονται από δελτίο δεδομένων ασφαλείας.
  • Δεν σχίζει την συσκευασία (οβάλ σχήμα χωρίς γωνίες).
  • Δεν περιέχει ποτέ σκόνη και ξένα σώματα (φαινόμενο σύνηθες στα «κάρβουνα»).

Συσκευασία

Η αυγοειδής μπρικέτα συσκευάζεται σε χαρτοσακούλες 5 κιλών. Η συσκευασία έχει εξαιρετική αντοχή, είναι μικρή, ελαφριά, δεν λερώνει και είναι ιδανική για ασφαλή μεταφορά από οποιονδήποτε ιδιώτη, για οποιαδήποτε χρήση (εξοχικό, εκδρομή, barbeque).

0

ΜΠΡΙΚΕΤΑ ΕΞΑΓΩΝΗ

Περιγραφή

H εξάγωνη μπρικέτα λόγω των χαρακτηριστικών της, είναι μια εξαιρετική επιλογή για τους επαγγελματίες του ψησίματος. Έχει χρόνο καύσης 7 ώρες, ενώ η σταθερότητα καύσης είναι άριστη και ο χρόνος αναμονής για έναρξη ψησίματος φτάνει τα 40 λεπτά. Η οικονομία για μεγάλης διάρκειας ψήσιμο (π.χ. σούβλα) είναι τεράστια εφόσον απαιτείται διπλάσια περίπου ποσότητα απλού ξυλοκάρβουνου για το ίδιο αποτέλεσμα.

Παραγωγική διαδικασία

Η διαδικασία παραγωγής της εξάγωνης μπρικέτας, γίνεται με εξελιγμένη και φιλική στο περιβάλλον τεχνολογία.

Πρώτη ύλη της μπρικέτας είναι το πριονίδι, το οποίο προκύπτει από την κοπή κορμών δένδρων σε πριστήρια. Με κατάλληλη επεξεργασία και ύστερα από συμπίεση σε ιδιαίτερα υψηλή θερμοκρασία (300ο C), παίρνει τη μορφή ξύλινης μπρικέτας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας οι ρητίνες του ξύλου ενεργούν σαν φυσικές συγκολλητικές ουσίες. Δεν απαιτείται η χρήση καμίας άλλης ξένης ουσίας.

Mε αυτή τη μέθοδο παράγεται το ιδανικό τεχνητό ξύλο για παραγωγή ξυλοκάρβουνου: Βαρύ (διπλάσιο από το βαρύτερο ξύλο), σκληρό (σαν πέτρα), ομοιογενές, ξερό. Αυτές οι ιδανικές μπρικέτες ξύλου ανθρακοποιούνται σε θαλάμους στους 700ο C – 800ο C για κατάλληλο χρόνο, προσομοιάζοντας τις συνθήκες παραδοσιακών καμινιών αλλά με τέλειο έλεγχο συνθηκών και παραμέτρων. Μετά ψύχονται για δύο ημέρες και ακολουθεί διαλογή και συσκευασία.

Αποτέλεσμα της παραπάνω διαδικασίας, είναι το τέλειο ξυλοκάρβουνο, η εξάγωνη μπρικέτα Biocarbon HX-plus. Για περιπτώσεις όπου απαιτείται πιο γρήγορο άναμμα και κάπως μικρότερη διάρκεια καύσης συνίσταται η ελαφρά τροποποιημένη Biocarbon HX-easy.

Πλεονεκτήματα έναντι απλών ξυλοκάρβουνων

  • Άκαπνη (λόγω της τέλειας ανθρακοποίησης, το προϊόν καίγεται χωρίς να αναδύεται κάπνα ή αναθυμιάσεις κατά τη διάρκεια της αρχικής ανάφλεξης αλλά και της μεταγενέστερης καύσης).
  • Χαμηλή απομένουσα στάχτη (υψηλές θερμοκρασίες στη ζώνη καύσης).
  • Μέγιστη διάρκεια καύσης (προέρχεται από το τέλειο ξύλο).
  • Υψηλή θερμαντική ικανότητα (μέγιστη πυκνότητα άνθρακα).
  • Έλλειψη σπινθήρων (λόγω ομοιομορφίας στη δομή).
  • Σταθερότητα καύσης (λόγω ομοιογένειας στη μάζα).
  • Καθαριότητα στη διακίνηση – χρήση.

Πλεονεκτήματα έναντι απομιμήσεων

  • προϊόν επώνυμο (το πρώτο στην Ελληνική αγορά).
  • 100% προϊόν ξύλου (μόνη πρώτη ύλη το πριονίδι).
  • Με σταθερές ιδιότητες και ποιότητα για χρόνια.
  • Με πιστοποιητικά διασφάλισης ποιότητας και υγιεινής (το μόνο).
  • Με επαρκή παρακαταθήκη.

Συσκευασία

  • Η εξάγωνη μπρικέτα συσκευάζεται σε χαρτοκιβώτια 10 κιλών.
0

ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ

2978081137_a70e8b4422

Το Ορθόδοξο κομποσχοίνι είναι ουσιαστικά διαφορετικό από το Ρωμαιοκαθολικό Rosary. Μας βοηθά στην προσευχή και υπάρχει σε 33, 50 και 100 κόμπους. Συνήθως υπάρχουν χάντρες ανά 25 κόμπους σε κομποσχοίνια μεγαλύτερα από 33 κόμπους.

Το δέσιμο αυτών των κόμπων είναι κατά κάποιο τρόπο ένα είδος τέχνης.

Πριν ξεκινήσετε θα σας συμβούλευα να τυπώσετε αυτή τη σελίδα και να τη διαβάσετε λεπτομερώς. Θα πρέπει επίσης πριν ξεκινήσετε να επιλέξετε τα υλικά που αναφέρονται παρακάτω.

ΥΛΙΚΑ


Υπάρχουν δύο βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κομποσχοινιών. Η χοντρή μεταξωτή κλωστή που συνήθως υπάρχει σε καταστήματα που πουλάνε κεντήματα ή μαλλί που χρησιμοποιούν για πλέξιμο. Αν η κλωστή είναι αρκετά χοντρή περίπου 2 χιλιοστά θα μπορέσετε να φτιάξετε ένα κομποσχοίνι με 33 κόμπους που θα ταιριάζει σε ένα καρπό του χεριού ενός άντρα. Αν το πάχος είναι αρκετά λεπτότερο, περίπου 1 χιλιοστό θα ταιριάζει σε ένα γυναικείο ή παιδικό καρπό.Επίσης θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε και νάιλον σπάγκο 2 χιλιοστών που χρησιμοποιούν στο ψαροντούφεκο. Είναι πολύ ανθεκτικός, δεν κόβετε και θα σας βοηθήσει πολύ στο πλέξιμο των κόμπων ειδικά αν είστε αρχάριος. Μπορείτε να το βρείτε σε οποιοδήποτε κατάστημα με είδη αλιείας.Θα χρειαστείτε επίσης μερικές χάντρες με μέγεθος τρύπας που να χωράει ίσα-ίσα δύο νήματα ανάλογα με το υλικό που χρησιμοποιείτε. Για τα μεγάλα κομποσχοίνια θα χρειαστείτε μία χάντρα ανά 25 κόμπους.Επίσης θα χρειαστείτε μία σακοράφα, μία βελόνα ραψίματος, λίγη κλωστή ίδιο χρώμα με το σπάγκο που χρησιμοποιείτε ή κλωστή κεντήματος. Καλό θα ήταν να έχετε και λίγη κόλλα για υφάσματα ή κόλλα στιγμής που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στα τελειώματα και στις φούντες.Θα χρειαστείτε περίπου 5 μέτρα σπάγκου 2 χιλιοστών για ένα κομποσχοίνι 33 κόμπων.


ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ


Ξεκινήστε με το να ζητήσετε από το Θεό να ευλογήσει το έργο σας.Πάρτε το σπάγκο και διπλώστε τον στη μέση. Δέστε ένα πρόχειρο κόμπο (που θα λυθεί εύκολα αργότερα) περίπου 50 εκατοστά από το σημείο που διπλώσατε το σπάγκο στη μέση ή κοντά στην άκρη αν θα το φτιάξετε με χάντρα.Θα χρησιμοποιήσουμε το αριστερό μας χέρι για να τυλίξουμε τον κόμπο. Τοποθετείστε το δείκτη μπροστά από τον πρόχειρο κόμπο που φτιάξατε, και αφήστε τα δύο νήματα του σπάγκου να κρέμονται ένα σε κάθε πλευρά του δείκτη πάνω στην παλάμη σας η οποία θα πρέπει να παραμένει πάντα ανοιχτή.Βεβαιωθείτε ότι ο αρχικός κόμπος δε μετακινείται και βρίσκεται πάντα πίσω από το δείκτη και το πλέξιμο καθ’ όλη τη διαδικασία είναι αρκετά χαλαρό. Απλά μετά από κάθε πέρασμα τραβήξτε ελαφρά τις δύο άκρες που κρέμονται.Πάρτε το δεξί νήμα και τυλίξτε το γύρω από τον αντίχειρα δεξιόστροφα. Θα περάσει πρώτα κάτω από τον αντίχειρα, μετά αριστερά και τέλος από επάνω για να το αφήσετε να κρέμεται δεξιά του.Έχοντας πάντα την παλάμη να κοιτάζει προς το μέρος σας πιάστε το νήμα στη βάση αριστερά του αντίχειρα και τραβήξτε να περάσει πάνω από το μεσαίο δάχτυλο και να καθήσει στη βάση του μέσου δίχως να μετακινηθεί το υπόλοιπο νήμα από τον αντίχειρα.Αν τραβήξετε τις δύο άκρες που κρέμονται θα δείτε ότι σχηματίζετε ένα «χ» από τον αντίχειρα μέχρι το δείκτη και από κάτω κρέμεται το αριστερό από τα δύο νήματα.Πιάνουμε αυτό το νήμα από τη δεξιά πλευρά του «χ» που περιγράψαμε και το τραβάμε λίγο προς το μέρος μας.Έπειτα κατεβάζουμε τον αντίχειρα να απελευθερωθεί από το προηγούμενο νήμα που τον τυλίγει και τον τοποθετούμε μέσα στο νήμα που κρατάμε με το δεξί μας χέρι.Τραβάμε πάλι ελαφρά τα δύο νήματα που κρέμονται. Πιάνουμε το αριστερό νήμα περνώντας το χέρι μας κάτω από το δεξί νήμα, το περνάμε ανάμεσα στον μικρό και τον παράμεσο,έπειτα ανάμεσα στον μέσο και το δείκτη και τέλος το περνάμε πίσω από το νήμα που που είναι μπροστά μας στο κάτω μέρος του αντίχειρα.Τραβάμε πάλι ελαφρά προς τα αριστερά και βλέπουμε πάλι να σχηματίζεται ένα «χ» πάνω στην παλάμη ανάμεσα στον αντίχειρα και το δείκτη.Πιάνουμε αυτό το «χ» στο κέντρο του, με τον αντίχειρα του δεξιού μας χεριού αριστερά από το «χ» και το δείκτη δεξιά από το «χ». Έπειτα το τραβάμε προσεκτικά προς τη μεριά μας να σηκωθεί λίγο από την παλάμη και έπειτα αριστερά και το περνάμε πίσω από τον αντίχειρα.Έπειτα παίρνουμε το δεξί νήμα, το περνάμε πίσω από τον παράμεσο και τον μέσο, έπειτα ανάμεσα στον μέσο και το δείκτηκαι τέλος κάτω από τα τρία νήματα που είναι στο πάνω μέρος του αντίχειρα.Τραβάμε πάλι ελαφρά. Πιάνουμε το αριστερό νήμα περνώντας το χέρι μας κάτω από το δεξί νήμα, το περνάμε ανάμεσα στον μικρό και τον παράμεσο,έπειτα ανάμεσα στον μέσο και το δείκτη και τέλος το περνάμε πίσω από τα τρία νήματα που είναι μπροστά μας στη βάση του δείκτη.Έπειτα βρίσκουμε πίσω από τον αντίχειρα πιο από τα νήματα καταλήγει στον πρόχειρο κόμπο με τον οποίο ξεκινήσαμε και το τραβάμε ελαφρά προς το μέρος μας.Απελευθερώνουμε τον αντίχειρα από τα υπόλοιπα νήματα και τοποθετούμε το νήμα που μόλις τραβήξαμε πάλι στη θέση που ήταν στον αντίχειρα.Έπειτα, τραβάμε λίγο προς το μέρος μας το νήμα που τυλίγει τον μέσο. Το κρατάμε συνεχώς και απελευθερώνουμε τα υπόλοιπα νήματα από τον μέσο και τον παράμεσο.Τοποθετούμε το νήμα που κρατάμε πάλι στον μέσο και τραβάμε τα νήματα μέχρι να σχηματιστεί ένας κόμπος στη μέση της παλάμης μας.Απελευθερώνουμε όλα τα δάχτυλα και έτσι θα έχουμε τρεις καμπύλες, δύο άκρες να κρέμονται και στη μέση ο κόμπος.Παίρνουμε τη μία καμπύλη και τραβάμε μία από τις δύο πλευρές τις για να βρούμε πιο νήμα καταλήγει στον πρόχειρο κόμπο. Το τραβάμε όλο μέχρι να κατέβει ο πρόχειρος κόμπος και να ακουμπήσει τον κόμπο που έχει σχηματιστεί.Επαναλαμβάνουμε το ίδιο και για την άλλη καμπύλη.Κρατάμε τον κόμπο σφικτά από τη βάση που καταλήγουν τα δύο ελεύθερα νήματα και βρίσκουμε μέσα στον κόμπο ποιο είναι το νήμα που καταλήγει στο άλλο νήμα της καμπύλης, που δεν τραβήξαμε προηγουμένως.Το τραβάμε προσεκτικά μέχρι η καμπύλη να τελειώσει και να σχηματιστεί ξανά από το νήμα που τραβάμε.Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία για το ίδιο νήμα άλλες δύο φορέςκαι την τέταρτη φορά τραβάμε το ελεύθερο νήμα που κρέμεται για να τελειώσει η καμπύλη μέσα στον κόμπο.Θα ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία και για την άλλη καμπύλη και έτσι θα έχει σχηματιστεί ο πρώτος μας κόμπος.Τώρα μπορείτε να λύσετε τον πρόχειρο κόμπο που φτιάξαμε στην αρχή και να ξεκινήσετε με υπομονή τον επόμενο κόμπο σας.Ο ΚΟΜΠΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣΌταν φτιάξετε 33 κόμπους ενώνουμε τα τέσσερα νήματα που περισσεύουν, δύο από την κάθε πλευρά του κομποσχοινιού, και με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε τον κόμπο της ένωσης μόνο που αυτή τη φορά αντί για ένα νήμα θα έχουμε να τραβάμε δύο την κάθε φορά. Ξεκινάμε τοποθετώντας τον κόμπο της κάθε πλευράς πίσω από το δείκτη.Μην ξεχνάτε ότι το κομποσχοίνι αποτελείται από 33 κόμπους συν τον κόμπο της ένωσης τον οποίο δε μετράμε στις προσευχές μας. Επίσης αντί για τον κόμπο της ένωσης θα μπορούσατε να ράψετε τις δύο άκρες τοποθετώντας μία χάντρα πριν φτιάξετε τον 18 κόμπο και να ράψετε προσεκτικά του δύο τελευταίους κόμπους.Καλή επιτυχία!

 

0